Pazar, 13. Ocak 2008 19:56 Host
Kime ne diyem
Sıra sıra dizemedim söğüdü
Ben bu başa veremedim öğüdü
Meşede bıraktım nazlı yiğidi
Felek darbesi yedim kime ne diyem
Kaleden kaleye uzattım uzun
Teskeren dolaydı gelirdin güzün
Hiç gözümden gitmez yavrum o tatlı yüzün
Felek darbesi yedim kime ne diyem
Aman Allah aman ben kaldım darda
İşçilere sordum Habip im nerde
Canan nasıl dayansın bu zalim derde
Felek darbesi yedim kime ne diyem
KARA BAHTIM
Hep dolaştın gezdin sen benim ile
Ayrılmadın benden dost kara bahtım
Eledin savurdun harman eyledin
Her gün keder verdin puşt kara bahtım
Hep akıttın gözlerimin yaşını
Rüya ettin hayalimi düşümü
Göç eyledim bırakmadın peşimi
Yıktın içerimi pis kara bahtım
Göçerken bana göçme demedin
Bu bulanık sudur içme demedin
Bırak sigarayı içme demedin
Sende benim ile yan kara bahtım
Gün geçirttin tipi ile kış ile
Oyaladın dolu ile boş ile
Güreştirdin toprak ile taş ile
Şimdi pes dedirttin kör kara bahtım
Vahip zar katiyi zara getirdin
Yedin yedin ciğerimi bitirdin
En sonunda da mezara da götürdün
Var mezar taşımda dur kara bahtım.
anlatamıyorum annemin kızlık dönemini
babamın gençlik yıllarının anılarını
anlatamıyorum seni,kelime bulamıyorum.
sizleri anlatmak zor be aşkım.
yürüyorum yollarda.sen geliyorsun aklıma
duruyorum sağıma soluma bakıyorum yoksun
söz diyorum çerçeve yapıp asacağım....
ama bir türlü yapamıyorum o çerçeveyi.
aşkım bir sürü şiir yazdım sulara kaptırdım.
beceremedim seni anlatmayı.
ne yapayım aşkım beceriksizim işte
aşkım seni anlatmak kolay değil.
ümit dolu sokakta yürüyorum
belki karşıma çıkar diyorum
annemin kızlığı geliyor aklıma,
sonra sen geliyorsun aklıma koşuyorum
aşkım bu şehir sensiz çekilmiyor
zaman düşman olmuş yol vermiyor
ümitler hayalde kalmış uğraşıyor
belki kavuşurum diye çabalıyor
HAYAT
Hayat anadan ayrı
Babadan ırakmış
Elini uzatınca...
Kaybolan güneşmiş
Hayat iki gözlüklünün,
Birbirine bakışıymış
Hayat yorgun bir demokratın
Ölürken son sözüymüş
Hayat mendil sallamakmış
Kaybolan yıllara bakmakmış
Hayat iskeleden balık çekmekmiş
Hayat bir annenin oğlum deyişiymiş
Hayat babamın çorak tarlasıymış
Kül imiş toprak imiş...
Ama babam o tarlayı hep yeşertirmiş
Hayat kızgın güneş altında terlemekmiş
Hayat acısıyla tatlısıyla
Ömür boyu bitmeyen çileymiş
Dedimya hayat anadan ayrı..
Babadan ırakmış.Hayat yalanmış
KALAN SENDE KALDI
BEN BÜTÜN YOLLARIMI SANA ÇEVİRDİM
BÜTÜN DÜNYAMI SANA KURDUM
BU YÜREĞİ SANA BÖLÜP VERDİM
YARIM KALAN YARIMLAR DA SENDE KALDI
BİR İNCE HESAP OYUNU OYNADIM
BÖLÜNENLER BENDE,TÜMLER SENDE KALDI
BİR RESİM YAPTIM, BOYASI SENDE KALDI
ÖYLEDİR Kİ BİR SEVDA YAŞADIM SENDE KALDI
ORMANLARI YAKTIM YÜREĞİMDE
DUMANI UÇTU GİTTİ,KÜLÜ BENDE KALDI
SESİN SOLUĞUN GİTTİ,HAYALİN KALDI
KALAN SENDE KALDI,BENDE UMUT KALDI
EN TATLI KELİME İDİ,ADIN DİLİMDE
GÖZLERİNİ ÇEKTİN,SÖZÜN KALDI
DONUK BEDEN BENDE,ALEVİ SENDE KALDI
KALAN KALDI YAR,HERŞEY ZORDA KALDI...
ŞAİR:Habip AKPINAr
NE YAPIYORSUN CANAN
UYUYOR MUSUN...?
BELKİ O TATLI UYKULARDAN BİRİNE DALDIN YİNE,
HANİ İNSAN UYUTMAYA ÇALIŞIR YA,
O ÇOCUKSU DUYGULARINI
HİÇ BÜYÜTMEMEK İSTERCESİNE..
ŞUAN ŞİMDİ NE YAPIYORSUN ACABA...?
KİM BİLİRM BELKİ DE DIŞARIDASIN,
YÜRÜYORSUN YAĞMUR ALTINDA
BELKİ DE SADECE SEYREDİYORSUN
YORGUN BAKIŞLARINLA,
UZAK BİR DİYARIN,GÖÇEBE ÖZLEMLERİNİ
BUĞULANAN CAMLAR ARKASINDA.
CADI SENİ ÇOK SEVİYORUM...
Ardahanda bir genç kız
ardahanda bir güzel var sormayın
gezişinde bir endam var görmeyin
kendisi çok duygusaldır sakın ha üzmeyin
kendisi allıdır gözleri pulludur güzelin
gözlerinde sürme var halasından almış
dudağında boya yok annesi koymamış
eteği biraz dar bu aralar kilo almış
kendisi allıdır gözleri pulludur güzelin
geçen gün bir yakışıklı teklif etmiş
biraz durup düşünüp evet demiş
babası öğrenince çok fena dayak yemiş
kendisi allıdır gözleri pulludur güzelin
sabah olunca kalkar sobayı yakar
kırık ayna camında saçlarını tarar
evini süpürüp çeyizini yapar
kendisi alldır gözleri pulludur güzelin
bir odası var dışarı çıkmaz
pencere önünde yiğitler bitmez
hepsini çok severde birine selenemez
kendisi allıdır gözleri pulludur güzelin
çeşmeden su getirir boynu ağrır
bir yiğit kovasına tatlı batırır
babasından çok korkar hep kaçınır
kendisi allıdır gözleri pulludur güzelin
mahalle baskısımı var bilinmez
çok severde aşkını ilan edemez
bu kızın derdine çare bulunmaz
kendisi allıdır gözleri pulludur güzelin
Bu şiir ardahanda yaşayan bir genç kızın duygularını anlatır.yorumlarınızı
Bekliyor.hiç bir yeden alıntı değildir.arştırmaya açıktır.
Yazan:habip akpınar
ARDAHANIN BİTMEYEN ÇİLESİ
ARDAHAN SOĞUKTUR DERDİ ÇEKİLMEZ
KIŞIN İNSANLAR BACALARDAN İNEMEZ
KAZI TAVUĞU BOLDUR KİMSE RAHAT YİYEMEZ
ARDAHAN BEN SENİN NEYİNİ ANLATAM
YAZ OLDUMU TIRPAN ELDE GEZİLİR
SEBZE MEYVE YOKTUR OTTAN MEDET UMULUR
NE YİĞİTLER BU UĞURDA YOK OLUR
ARDAHAN BEN SENİN NEYİNİ ANLATAM
SERVETİMİZ AHIRDA BEŞTANE İNEK
KIŞIN SOĞUĞUNDA SIRTIMIZDA SEPET
ALTINI TEMİZLEMEK BİR BAŞKA EZİYET
ARDAHAN BEN SENİN NEYİNİ ANLATAM
BAL KAŞAR BOLDUR PARA ETMİYOR
HAYVANLARI HEP SATSAN İKİ AY YETMİYOR
VATANDAŞ ELİNİ AÇMIŞ DEVLETTEN BEKLİYOR
ARDAHAN BEN SENİN NEYİNİ ANLATAM
EVLERİ ÇATISIZ DAMI AKIYOR
OKULDA ÇOCUKLAR SOBA YAKIYOR
BABAMIZ KAHVEDE OKEY ATIYOR
ARDAHAN BEN SENİN NEYİNİ ANLATAM
VATANDAŞ HASTA OLMAYI UNUTMUŞ
ÖLÜM ONLAR İÇİN OYUNCAK OLMUŞ
DEVLET ELLERİNE YEŞİL KART TUTUŞTURMUŞ
ARDAHAN BEN SENİN NEYİNİ ANLATAM
HABİP KARDEŞİNİZ NE DESE SUÇLU
KİMİMİZ TÜCCAR KİMİMİZ BORÇLU
BİLMİYORUM NE OLACAK BU İŞİN SONU
ARDAHAN BEN SENİ ANLATAMADIM
YAZAN:HABİP AKPINAR
YUKARIDAKİ DÖRTLÜKLER ALINTI DEĞİLDİR.VE HERTÜRLÜ ELEŞTİRİYE AÇIKTIR.SEVGİLER
Bir Çarıklı Köylü Baba
Yaya yürür varır köye
Bir çarıklı köylü baba
Dert diyemez hiç bir beye
Bir çarıklı köylü baba
Tarlayı kazmayla kazar
Ne okumuş ne de yazar
Fukara canından bizar
Bir çarıklı köylü baba
İstiyorlar verir oyu
Söz verirler gelmez suyu
Acı çeker ömür boyu
Bir çarıklı köylü baba
Segisi çul bilmez halı
Giysileri tüm yamalı
Ağanın beyin hamalı
Bir çarıklı köylü baba
Yemesi bir soğan aşı
Silinmez gözünün yaşı
Bu devletin temel taşı
Bir çarıklı köylü baba
Bu bir yalan mıdır beyler
Böyle değil midir köyler
Bir uyansa güzel eyler
Bir çarıklı köylü baba
HABİP AKPINAR
Tue,
January 1, 2008 11:18 Host: dsl.static.85-105-63085.ttnet.net.tr
Canan
yine hüzünlü bir kış sabahı...
Tutmamış çiçekleri yıldırımın ahı!
Ya sararmış yaprakların neydi günahı;
karlar içerisinde boğulmuş kalmış.
Bahçemde efkarın derin kümbeti...
Çehremde yılların acı külfeti!...
İsmini senden alan bir gül demeti...
İntihar iplerinde salınıp kalmış!....
Bu gün kardelendir tenin,
çağlayan gibi gelir uzaktan sesin.
Penceremde can verirken o son nefesin;
öylece fısıldarken haykırıp kalmış.
Bu gün kokusunu değiştirmiş nilüferlerim
işte canan kokuyor bütün menekşelerim.
Ve canana benzeyen bütün güllerim,
bahçemde boynunu büküpte kalmış.
Şair: habip Akpınar
|
